June 2016

“Dark Net”: a documentary series on the part of our life we are not aware it exists!

I discovered the documentary series “Dark Net” a few months ago. I immediately knew that I had to watch it!!Now I know that everybody should!!

What stroke me the most, was that although I was (partially) aware that the Internet is not a heaven place, I was shocked by the brutality and malice that exists in our nature. I think of this malice as a virus. I believe that it exists in our systems. However, other times it never shows, and there are times that it comes forward in the most malevolent and disgusting appearance. I also believe that it always existed. However, nowadays, the evolution of technology has empowered information to travel faster than ever and this has brought such activities on the surface. Consequently, all types of information, such as news, knowledge, campaigns, illegalities and further denouncements are being widely spread, read, heard and exposed every day.


“Dark Net” explores the furthest reaches of the internet and the people who frequent it. Dark Net provides a revealing and cautionary look inside a vast cyber netherworld rarely witnessed by most of us. Provocative, thought-provoking and frequently profound, each episode illuminates an exciting, ever-expanding frontier where people can do anything and see anything, whether they should or not.
– Showtime Networks and Showtime Digital

The whole documentary is a “must see”. However, I would like to stand on a specific episode of Season 1.

Episode 3 has the title “Exploit” and its main subject is child pornography.

The digital era gives rise to unprecedented opportunity to exploit, and be exploited. Troves of child pornography are available at the click of a mouse. Who are these children – and who profits from their abuse? While facilitating the darker side of our impulses, technology is also being touted as a cure to rehabilitate predators. In this episode meet the children who are forced to perform sex acts on camera; people who use the same technology to protect kids and nab the perpetrators; plus, a pedophile who reveals the roots of his addiction.
– Showtime Networks and Showtime Digital

The magnitude of the problem may not be clear to everybody. The media do not cover such topics regularly and people do not stand to hear or watch anything that sounds sad. The fast pace of our society does not leave any room for altruism or humanity. In addition people have been well taught not to believe what they see on screen, or read in the news. They keep the distance like the reality shown on TV or written in an article is another movie, another commercial. Not until, the problem itself appears in their front door.

However, there are people (out there) from campaigners to researchers and to ex-offenders trying to handle and minimize the problem every day.

Becoming aware of the problem is the first step. Spreading the word and the awareness is the second. Shall we start?



The ideas expressed in this article are completely the ideas of the writer and under no circumstances should they be interpreted as the ideas of any and all the creators of and participants to the documentary.

Ανήσυχος για τη λογοκρισία στο διαδίκτυο ο Γενικός Γραμματέας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου

Ο Γενικός Γραμματέας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εξέφρασε τις φοβίες του σχετικά με τη λογοκρισία στο διαδίκτυο.
General Secretary Council
Οι κανόνες για το μπλοκάρισμα αλλά και την αφαίρεση παράνομου περιεχομένου πρέπει να είναι διαφανείς και ανάλογοι. Ύστερα από μια δημοσίευση που έγινε εχθές πάνω στο δίκαιο και τις πρακτικές που ακολουθούν 47 κράτη-μέλη σχετικά με το μπλοκάρισμα, το φιλτράρισμα και την αφαίρεση περιεχομένου από το διαδίκτυο, ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρώπης Thorbjørn Jagland παρότρυνε τις Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να βεβαιώσουν ότι τα νομικά τους πλαίσια και διαδικασίες στο πεδίο αυτό είναι ξεκάθαρα, διαφανή και περιλαμβάνουν τις απαραίτητες δικλείδες ασφαλείας για την ελευθερία έκφρασης και πρόσβασης στην πληροφορία σύμφωνα με το Άρθρο 10 της Ευρωπαϊκή Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα.
“Οι Κυβερνήσεις έχουν μια υποχρέωση να μάχονται την προώθηση της τρομοκρατίας, της κακοποίησης παιδιών, του λεκτικού μίσους και άλλων παράνομων περιεχομένων στο διαδίκτυο. Παρόλα αυτά, με ανησυχεί που μερικά κράτη δεν ορίζουν ξεκάθαρα τι συνιστά παράνομο περιεχόμενο. Οι αποφάσεις συχνά ανατίθενται σε αρχές οι οποίες απολαμβάνουν ένα ευρύ περιθώριο για την ερμηνεία του περιεχομένου, πιθανώς εις βάρος της ελευθερίας της έκφρασης. Βάσει της μελέτης αυτής θα ακολουθήσουμε με εποικοδομητική προσέγγιση και θα αναπτύξουμε κοινά Ευρωπαϊκά πρότυπα για την καλύτερη προστασία της ελευθερίας της έκφρασης στο διαδίκτυο.”, είπε ο Γενικός Γραμματέας Jagland

Η μελέτη, την οποία ανέλαβε το Ελβετικό Ινστιτούτο Συγκριτικού Δικαίου (Swiss Institute of Comparative Law), περιλαμβάνει 47 εκθέσεις κρατών και μια συγκριτική εκτίμηση. Αναλύει τα νομικά πλαίσια σε ένα ευρύ πεδίο θεμάτων που περιλαμβάνουν το υλικό σχετικό με την κακοποίηση ανηλίκων, την προστασίας της εθνικής ασφάλειας, την προστασία των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, τη δυσφήμηση και την παράνομη επεξεργασία προσωρινών δεδομένων ανάμεσα στα κράτη-μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης.SWCL

Οι Αντι-τρομοκρατικοί νόμοι, συγκεκριμένα, αυξάνουν τις ανησυχίες για την ελευθερία της έκφρασης. Σε πολλές περιπτώσεις οι νόμοι αυτοί επιτρέπουν το μπλοκάρισμα, το φιλτράρισμα ή την αφαίρεση περιεχομένου με βάση το ότι είναι διαμορφωμένοι με αόριστες και ανακριβείς έννοιες όπως ο “εξτερμινισμός” ή η “τρομοκρατική προπαγάνδα”. Οι διοικητικές αρχές, οι οποίες δεν είναι επαρκών ανεξάρτητες από της εκτελεστικές, είναι εξουσιοδοτημένες να λαμβάνουν μέτρα μπλοκαρίσματος ιστοσελίδων. Μερικές φορές, αυτό καταλήγει σε περιορισμούς περιεχομένου που βρίσκεται στο διαδίκτυο χωρίς να λαμβάνεται υπόψιν η αναλογικότητα.

Η μελέτη δείχνει πως τα κράτη έχουν υιοθετήσεις διάφορες προσεγγίσεις για τον προσδιορισμό του παράνομου διαδικτυακού περιεχομένου. Μερικά από αυτά εφαρμόζουν ισχύουσες ποινικές και αστικές νομοθεσίες ενώ άλλα έχουν θεσπίσει ειδικούς κανονισμούς για τις διαδικασίες μπλοκαρίσματος και αφαίρεσης περιεχομένου εφαρμόσιμες σε υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών. Μερικά άλλα κράτη βασίζονται στην αυτορρύθμιση του ιδιωτικού τομέα. Γενικά μιλώντας, οι εταιρείες διαδικτύου έχουν εισάγει κανόνες βάσει των δικών τους κανόνων και συνθηκών και έχουν θέσει μηχανισμούς αυτορρύθμισης για το μπλοκάρισμα ιστοσελίδων και την αφαίρεση περιεχομένου που θεωρείται παράνομο.


Σε ορισμένες περιπτώσεις η αφαίρεση περιεχομένου γίνεται βάσει συμφωνιών συνεργασίας μεταξύ αρχών επιβολής του νόμου και εταιρειών του διαδικτύου. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι η απόφαση για το τι συνιστά παράνομο περιεχόμενο ανατίθεται συχνά σε ιδιωτικά όργανα, τα οποία προκειμένου να αποφύγουν την ευθύνη μετάδοσης παράνομου περιεχομένου, ενδέχεται να ασκούν υπερβάλλοντα έλεγχο πάνω στις πληροφορίες που είναι προσβάσιμες στο διαδίκτυο.

Πηγή: το σχετικό δελτίο τύπου: DC095(2016)

Create a free website or blog at

Up ↑